خانه خانه ی توست

پدر روزت مبارک

az — Sat, 26 Jun 2010 03:56:43 GMT

پدر جان چه خوب که به بهانه میلاد مولود کعبه روزی از روزهای خوب خدا به اسم مقدس تو نامگذاری شد تا یادمون بیاد که خدا چه بزرگ نعمتی به ما عطا فرموده و ما در برابر این موهبت چه ناسپاس .

به راستی که این سخن حقیقت محض است که"هزار مهر ومحبت مادر به جای خود با قهری از پدر برابری نمی کند"

خدایا تو بهترین پدر دنیا را به من وکیمیا عطا فرمودی پس سایه پر مهر اونها وتمام پدر های خوب دنیارا مستدام بگردون.

امین

ان مع العسر یسرا

az — Thu, 03 Jun 2010 22:03:47 GMT

مادرم

تمام این هفته روزها را شمردم .ساعت ها را دقیقه به دقیقه .ثانیه به ثانیه دنبال کردم تا چنین روزی را ببینم تو را در اغوش بگیرم وبر گونه هایت بوسه عشق بکارم .

مادرم اگر دستان گرم تو نبود چگونه سنگینی بار غم را در این ایام سخت طاقت می اوردم.اگر کلام پر محبت تو نبود چگونه بر زخم لسان دشمنان دوستنما مرهم می گذاردم.وای از صبر عجیب تو مادر .....

من معنای خنده هایی که در پس ان چشمان اشکالودت را پنهان کردی خوب میفهمم.

من میشنوم وقتی می گویی خوشحالم اما گرد سپیدی موهایت داد غم میدهند.

من ترجمان دعاهای نیمه شب و قنوت های طولانی روز تورا درک می کنم .وای از صبر عجیب تو مادر........

کاش میتوانستم از تن خود سپری بسازم تا کسی نتواند بر برگ نازک دلت نشتر غم بکارد.

دوست داشتم امشب که متعلق به توبود شاد باشی وخرسند اما چه کنم از سینه تنگ نارفیقانی که حتی نمی خواهند تو یک شب تنها یک شب از ته دل قهقهه شادی سر دهی .وای از صبر عجیب تو مادر ..............

خدایا به حق ایه "سیجعل الله بعد عسر یسرا"خانه غم دل مادرم را به کاشانه شادی ورحمت مبدل کن.

امین.........

گپی با خدا

az — Fri, 28 May 2010 21:03:24 GMT

گپی با خدا
خدایا این روزا دلم بد جوری زنگار غم گرفته
این چند ماهی که گذشت روزای خیلی سختی را پشت سر گذاشتم که اگر امید وتوکل به تو ره توشه راهم نبود نمی تونستم این روزهای طاقت فرسا را تحمل کنم
نگفتم صبر چون نداشتم واونا کم اوردم
...............
خدا جون میدنی بیشترین سوالی که اینروزا از خودم وحتی از علی پرسیدم چی بود ؟چرا دل شکستن برای ما ادمها اینقدر راحت .شیرین وحتی لذت بخش شده مگه نه اینکه همه ما اسم مقدس مسلمان را یدک میکشیم مگه کتاب راه ما قران نیست خود قران گفته و "قولو للناس حسنا "
مگه پیامبر ما حضرت محمد(ص) نیست خودش گفته" انکس که دیگران از دست وزبانش در امان نباشند مسلمان نیست" مگه ما شیعه علی نیستیم به خدا خودش گفته "زبان درنده ایست که اگر تربیت نشود میگزد" وهزاران هزار چراغ راه که ما اونهارا خاموش کردیم وتیری به غیب میزنیم .......خدایا دوباره سراغ قران رفتم تا جواب سوالم را بگیرم و تو چه زیبا جوابم را دادی
" ولقد نعلم انک یضیق صدرک بما یقولون.فسبح بحمد ربک وکن من الساجدین .واعبد ربک حتی یاتیک الیقین"
و من پاسخ همه سوالهامو را گرفتم و در اغوش ایات تو اروم شدم.

سمفونی صبر

az — Fri, 07 May 2010 20:14:51 GMT

به نام خدا

صبر یعنی چه؟

چرا صبر کنیم؟

انتخاب صبور بودن یکی از مهمترین انتخابهای ما در زندگی است آگاهی از اهمیت سرنوشت ساز صبر از مهمترین ویژگیهای انسان موفق در سراسر دنیاست.خوب که بنگریم کل طبیعت سمفونی صبر می نوازد، بهار تا پایان زمستان صبر می کند و صبح تا پایان شب .فقط ما آدم ها هستیم که بی صبریم،به راستی چرا ما اینقدر بی صبریم زیرا در فرهنگ دنیای امروز ما را طوری ترتبیت نمی کنند که صبور باشیم.خدا با ما صبور است ولی ما با خود صبور نیستیم.ما از دنیا و دیگران و خودمان همه چیز را همین الان می خواهیم.ما همین الان آن لباس آن مدرک و آن خانه را می خواهیم(گویند سنگ لعل شود در مقام سنگ)صبر مقام دارد، صبر قدرت دارد و صبر و مهربانی به هم ربط دارد.صبر ما دیگران را دگرگون می سازد،تمرین کنیم صبور باشیم و تمرین کنیم از آزمون صبر سربلند بیرون بیاییم.

برگرفته از مقاله سمفونی صبر،نوشته سیمین موحد

<....واصبر علی ما اصابک ان ذلک من عزم الامور>

حرف اخر

az — Sat, 19 Sep 2009 04:24:35 GMT

خدایا

صدای قدم های رمضان را می شنوم .اروم و بی صدا میره بر عکس اومدنش شاید غوغای اومدن عید فطر نمیذاره رفتنشو بفهمیم.

نمیدونم تونستم تو شبای قدر چیزی از خطاهام کم کنم تا قدر بدونم شب قدرت را.

خدایا

هنوز روی شونه هام سنگینی بار گناهام را احساس میکنم .نکنه رمضان بره و دل من هوز زلال نشده باشه .نکنه هنوز از کسی کینه ای داشته باشم .

نکنه در هوای این ماه که نفس روزه دارات حرمت داره من هوای نفسم را درک کرده باشم وبس.

خدایا!به تو برمیگردم از خودم .منو دریاب.منو با تمام گناهانی که دارم با توبه هایی که شکستم با خشمایی که فرو ندادم با نعمتایی که دادی و قدر ندونستم منو با تمام منیتم دریاب تا فردای عید فطر موقع خوندن قنوت نماز زلال باشم .

وحرف اخر اینکه

خدایا!این رمضان را اخرین رمضان عمر ما قرار نده......................

بیا باران!

az — Thu, 06 Aug 2009 22:09:43 GMT

دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی کز عکس روی او شب هجران سر آمد

تعبیر رفت یار سفرکرده میرسد ای کاج هر چه زودتر از در درآمدی

این جمعه عاشق تر میشم....

این جمعه بیشتر چشم انتظارم......

این جمعه اول همه شروع هاست، اول وصل ،اول آرامش ،اول راه عاشقی و اول هر چه خوبی ،این جمعه میتونه اخر همه پایان ها باشه، پایان هجر پایان بیقراری پایان غصه و پایان هر چه دلواپسی هست ،این جمعه قرار است چشم های یعقوب وار منتظر ، با امدنش نور بگیرد، این جمعه حرفی برای گفتن ندارم ترانه ای برای سرودن ندارم غزلی برای خواندن ندارم، فقط نیمه جانی مانده که دو دستی پیشکش آمدنت می کنم ...چه کنم بینوا ندارد بیش

هزار گل صلوات نظر قدومت

شروعی دوباره

az — Wed, 20 May 2009 23:41:08 GMT

سلام .

اخرین باری که به وبلاگم سر زدم تقریبا دو سال قبل بود.

اگرچه گرفتاریهای روزمره همه برای کم کاری من بهانه هستند ولی من دل به دریا زدم واومدم تا در یک فضای جدید و حال و هوایی نو دوباره شروع کنم(ان شاء الله)

در این مدت اتفاقات زیادی برای من رخ داد که مهمترین و زیباترین اونها ۵ماه قبل بود.خداوند در شب یلدا قشنگترین دختر دنیا را به من وهمسرم هدیه داد و تولد بهانه ای برای نو شدن و شریان یک جریان جدید در رگ زندگی.اما اون چیزی که من را امشب به اینجا کشوند،طنین صدای همسرم بودکه مژده اومدنش را میداد.امشب ۳۰ شب از نبود علی می گذره و همدم من در این ایام تلخ ،کیمیا خاتون بود که با خنده هاش سنگینی بار فراق را از رو شونه هام کم میکرد.اما الان من لحظه به لظه منتظرم تا در هوای اومدن علی نفسی تازه کنم.

اما مهمتر اونکه بالاخره بهونه ای رخ داد تا من اینجا باشم و حلقه اتصال با دوستان رنگ زنگار به خودش نگیره .

به امید شروعی دوباره......

لقد كان لكم في رسول الله اسوه حسنه

az — Tue, 22 Aug 2006 02:06:00 GMT

گاهی اوقات وقتی ما غرق در دریای زندگی با مشکلات روزمره دست و پنجه نرم می کنیـــــــــــــــم

وقتی حجاب این زندگی مادی دید چشمهایمون را می گیره و باعث میشه حقایق را اونجوری که می خواهیم ببینیم نه اونطور که هست.

وقتی به نقطه ای می رسیم که احساس پوچی وجودمون را در بر می گیره،ناگهان یه تلنگر کوچیک ما را به خودمون میاره،نگاهمون را خیره می کنه و نهایتا ما را به فکر وا میداره اونوقته که برای یه مدت کوتاه از این زندگی دنیوی رها میشیم و به چیزهایی فکر می کنیم که شاید تا بحال فرصتی برای اندیشیدن به اونها را نداشتیم.

یکی ار این تلنگرها دیروز برای من اتفاق افتاد وقتی در یکی از مجلات به این حدیث از امام صادق برخوردم: ))دوست ندارم مسلمانی از دنیا برود مگر آنکه همه سنتهای رسول الله را حتی برای یکبار هم که شده انجام دهد))

به دنبال این حدیث کتابی معرفی شده بود با عنوان سنن النبی (سنتهای پیامبر) نمی دونم چرا این حدیث اینقدر به دلم نشست. ناگهان متوجه شدم من این کتاب را در کتابخانه داردم ،شروع به خوندنش کردم. خیلی خوشحال بودم،این کتاب یکی از معدود کتبی بود که هر سطری از اون را مطالعه می کردم ولعم برای خوندن بقیه کتاب بیشتر می شد.تا حالا هیچ کتابی را اینقدر با لذت نخونده بودم،انگار مسیر فکرم تغییر می کرد ازاینکه با خوندن این کتاب شناختم از نبی اکرم بیشتر و بیشتر می شد احساس شعف می کردم و تا حدودی احساس شرمندگی از اینکه تا به حال در مورد سیره و سنت پیامبرم مطالعه جامعی نداشتم اما مصادف شدن آشنایی من و این کتاب با شب بعثت پیامبر (ص) می تونست نشانه خوبی باشه و من اونرا به فال نیک گرفتم .از خدا میخوام که این روز بزرگ را نقطه ای برای تحول من قرار بده تا دیگه لاف مسلمانی نزنم بلکه به پیروی از سنت پیامبر بتونم خود را آراسته به ظاهر و باطن آداب اون حضرت بکنم.

ای بی خبر بکوش که صاحب خبر شوی تا راهرو نباشی کی راهبر شوی

در مکتب حقایق پیش ادیب عشق هان ای پدر بکوش که روزی پدر شوی

و اوست که عشق را می آفريند....

az — Mon, 24 Jul 2006 16:21:00 GMT

همیشه وقتی در جمع دوستان صحبت از ازدواج می شد تنها تصور من از آن شریک شدن یک زن و یک مرد در پیمودن راه زندگی بود و بس ،اینکه آنها زیر یک سقف زندگیشان را با هم بسازند، مادر شوند، پدر شوند و …..

من با این تصور با علی نامزد شدم.نامزدی من و او فرصتی شد تا بفهمم تصور من از ازدواج تا حد زیادی سطحی است به عبارت دیگر این دوران مسیر فکری من را در مورد ازدواج تغییر داد .دوران نامزدی با تمام خوبی ها و بدی هایش آرام آرام سپری می شد و من و او خود را برای جشن ازدواج آماده می کردیم من خوشحال بودم که تا چند روز دیگر زندگی مشترک خود را با او آغاز خواهم کرد اما همیشه یک نگرانی مبهم به شادیهای من خط بطلان می کشید نگرانی از اینکه من و او پس از یک سال و چهار ماه نامزدی و آشنایی با روحیات هم ، سپری کردن بساری از مسائل این دوران و گذراندن شیرین ترین لحظات زندگی ،دیگر حرف تازه ای برای هم نداشته باشیم .شاید ترس از یک نوع یکنواختی .هر چه به زمان عروسی نزدیکتر می شدم این ترس بیشتر و بیشتر می شد تصور می کردم با ازدواج من و او تک لحظه ای قشنگ زندگی من تمام شده و زندگی به ورطه یکنواختی می افتد،فکر می کردم بعد از ازدواج دیگر نمی توانم لحظههای ناب زندگی را تجربه کنم . به نظر من اتفاقات روزمره زندگی ،پدر شدن ، مادر شدن و بزرگ شدن فرزندان را دیدن تنها بهانه ایست برای شاد بودن .

تا اینکه روز ازدواج من او فرا رسید و ما زندگی مشترک خود را آغاز کردیم .باورم نمی شد همه چیز عوض شده بود ،همه چیز رنگ تازه ای به خود گرفته بود حتی طلوع آفتاب .حال می توانستم آرامشی را که خدا در کتاب خود وعده داده بود حس کنم و آن چه عجیب آرامشی بود.

{ و من ایته ان خلق لکم من انفسکم ازوجآ لتسکنوا الیها و جعل بینکم مودة و رحمة ان فی ذالک لقوم یتفکرون}

و بدینگونه ازدواج من و علی نه تنها شروع تکرار و یکنواختی نبود بلکه نردبانی بود برای عروج روح من و او به عرش خدا .

پیوند زیبای ما به من آموخت که اتفاقاتی همچون پدر شدن ، مادر شدن ،نه تنها بهانه ای برای شاد بودن نیست بلکه خود هر کدام می توانست آغازی برای تعالی روح بشر باشد

خداوندا تو را شاکرم که ازدواج را در میان بندگانت به ودیعه گذاردی وآن را وسیله قوام دینمان قرار دادی.

بار الهی تو را سپاس که از اولین لحظه ازدواجم به من آموختی که زندگی سرشار از زیبایی و تنوع است و چیزی به نام یکنواختی وجود ندارد ،اگر ما بنده توباشیم

از صدای سخن عشق ندیدم خوش تر یادگاری که در این گنبد دوار بماند

۲۳ سال ، خيانت در گزارش تاريخ

az — Fri, 05 May 2006 21:38:00 GMT

يا حق

23 سال عنوان کتابی است که در حال حاضر جزو کتب ضاله به حساب می آید وهمراه داشتن آن جرم است.چندی پیش از طریق یکی از دوستان این کتاب به دستم رسید با خواندن چند صفحه ای از آن حس کردم که تمام عقاید اصولی من راجع به اسلام ، محمد و وحی زیر سوال میرود .نوعی ترس از خدشه دار شدن اعتقاداتم مرا ازخواندن ادامه کتاب باز داشت پس از چندی کنجکاوی بیش از حد مرا به خواندن دوباره کتاب سوق داد اما این بار آگاهانه و با دقت این کتاب را خواندم . با مطاله کتب زیادی راجع به اسلام و قرآن توانستم به تمام شبهاتی که نویسنده به خواننده القا میکرد پاسخ گویم .این کتاب به قلم آقای علی دشتی است .ایشان در سال 1350با کتاب ولایت فقیه آقای خمینی آشنا شده و برای رویارویی با حضرت امام دست به تالیف این کتاب زده است به گفته بهرام چوبینه ، از یاران نزدیک علی دشتی: ((هدف از نگارش این کتاب ارائه تصویر زنده از از زندگانی رسول الله و شخصیت قدرت طلب وانتقام جوی او بوده که امروزه خواننده ی کتاب بی اختیارحکومت فقها را در ذهنش نقش می بندد)) . خود آقای دشتی انگیزه خود را از نگارش این کتاب از بین بردن خرافاتی میداند که با آموزه های دینی ما آمیخته شده است در نتیجه من گمان بردم که با خواندن کتاب می توانم چهره حقیقی اسلام وحضرت محمد و علی را به دور از تحریفات ببینم اما هنگامی که به اثنای کتاب رسیدم دریافتم که آگاهی من از اسلام آنقدر اندک است که حتی نمیتوانستم به یکی از شبهاتی که نویسنده در این باره در ذهنم ایجاد کرده بود پاسخ گویم و من هم مثل خيلی از مسلمان مآب ها فقط بانگ مسلمانی سر می دهم .کتاب 23سال برای من یک تلنگر بود نه در پشت پا زدن به آموزه های دینیم بلکه در اینکه بدانم تنها مسلمان زاده شدن کافی نیست .

گر مسلمانی این است که حافظ دارد آه اگر از پی امروز بود فردایی